شیب تند تورم
۱۴۰۵/۴/۱۶
نگاهی به سایه شوم تورم بر معیشت مردم
این روزها، شاید هیچ پدیدهای به اندازهی "تورم" بر معیشت مردم سایه نیفکنده باشه. موضوعی که مردم روزانه با اون و تأثیراتش زندگی میکنن، در نانوایی، در میوهفروشی، در قصابی... میخوایم عمق این بحران رو بررسی کنیم، ریشههای اون رو واکاوی کنیم و ببینیم راههای مهار اون چیه؟
اول یک نگاهی به آمارهای منتشر شده توسط رسانهها و ارگانهای حکومتی داشته باشیم بعد به راهحل تورم بپردازیم.
تورم سالانه خرداد ۱۴۰۵ برابر با ۶۲ درصد اعلام شده
تورم نقطه به نقطهی ۸۸.۶ درصد،
تورم ماهانه هم۵.۹ درصد
برای روشن شدن وضعیت، خوبه اشاره کنیم که اگر تورم ماهانه بهطور میانگین ۹دهم درصد باشه، تورم سال دو رقمی میشه در خیلی از کشورها آژیر خطر اقتصادی به صدا درمیاد، حالا مقایسه کنید با تورم ماهانهی خردادماه که ۵.۹ درصد بوده.
یک سری آمارهای دیگه رو هم ببینید
رشد نقدینگی اسفند ۱۴۰۴ برابر بوده با ۵۳.۳ درصد که از سال ۱۳۵۳ بیسابقه بوده
رشد پایه پولی اسفند ۱۴۰۴ هم عدد ۶۱.۵ درصد بوده.
اما این تورم ۶۲-درصدی یا حتی ۸۴-درصدی که اعلام میشه، تورم واقعی که مردم احساس میکنن نیست، این میانگینیه که فشار واقعی رو بر گروههای آسیبپذیر پنهان میکنه! چرا؟ چون موتور اصلی جهش قیمتها، کالاهای خوراکی و اساسی مردمه که تورم در اونها از این قراره.
تورم نقطهای خوراکیها، آشامیدنیها و دخانیات: ۱۳۴.۶ درصد
تورم سالانه این گروه ۹۰.۷ درصد اعلام شده.
حالا چند نمونه رو مشخصاً بررسی کنیم که چه جهش بیسابقه در تورم نقطه به نقطهی اونها به مردم تحمیل شده.
روغنها و چربیها: ۲۷۸.۴ درصد
گوشت قرمز و سفید: ۱۷۱.۵ درصد
شیر، پنیر و تخممرغ: ۱۵۱.۹ درصد
نان و غلات: ۱۳۸.۸ درصد بوده که جدیداً ۱۰۰درصد دیگه هم به اون اضافه شده
روزنامهی حکومتی جهان صنعت نوشته: «مردم قیمتها را بیش از آنکه از طریق شاخصهای رسمی درک کنند از مسیر خرید روزانه لمس میکنند.» و بعد هم گفته خانوار هر روز با قیمتهای تازه در نانوایی، میوهفروشی، قصابی و فروشگاه مواد غذایی مواجه هستن.
تورم در ایران تحت حاکمیت آخوندها، پدیدهای نابرابره و فشار اون بر اقشار مختلف، یکسان نیست. دهکهای پایین درآمدی و مناطق روستایی، بار سنگینتری را به دوش میکشند.
بر اساس آمارهای منتشر شده تورم نقطه به نقطهی روستایی برای اولین بار در تاریخ آماری ۱۰۸.۱ درصد اعلام شده
در واقع امر، تورم دهک اول بالای ۱۰۰ درصده و تورم ۸۵.۸ دهم درصدی که اعلام شده برای دهک نهم و دهمه
روزنامه حکومتی جهان صنعت نوشته: «تورم برای همه بد بوده اما برای فقرا بدتر است زیرا هم سهم کالاهای ضروری در سبد آنها بالاتر بوده هم امکان جایگزینی مصرفی کمتری دارند و هم داراییهایی برای پوشش دادن ارزش پول خود در اختیار ندارند.»
محمدرضا باهنر، عضو مجمع تشخیص مصلحت رژیم هم گفته: «۸ سال پشت سر هم تورم ۴۰ درصدی داشتیم... محاسبه دقیق کردهام و ۱۰۰۰ درصد میشود.»
واضحه که ریشههای بهوجود اومدن چنین تورمی در کشوری مثل ایران با چنین ثروتی چیزی جز سیاستهای حکومتی نیست؛ اما بالاخره تورم رو چطور میشه مهار کرد؟
روزنامهی حکومتی دنیای اقتصاد «پنجضلعی کنترل تورم» رو بهعنوان راهحل مطرح کرده که عبارت هستن از
انضباط مالی دولت یعنی جلوگیری از کسری بودجه و عدم توسل به منابع بانک مرکزی.
کنترل رشد نقدینگی که با هدفگذاری پولی از طرف بانک مرکزی امکانپذیره
ثبات ارزی و تعادل نرخ بهره که این یعنی ایجاد تعادل در نرخهای پولی از جمله نرخ بهره.
چهارمین ضلع اون تداوم تنشزدایی هستن که نتیجهی اون باید کاهش ریسکهای سیاسی باید باشه
و ضلع پنجم و آخر اون تقویت تولیده که پایهی اون حمایت و توانمندسازی بخش تولید.
اما واقعیت چیه؟ ضلع اول یعنی جلوگیری از کسری بودجه با واقعیت کسری بودجهی هزار و پانصد و پنجاه هزار میلیارد تومان مواجه هست
ضلع دوم کنترل رشد نقدینگی رکورد از سال ۱۳۵۳ رو شکسته
ثبات ارزی هم که جای بحث نداره هر دلار یک میلیون و ۷۰۰ هزار ریاله و تنها چیزی که در ریال ثبات داره سقوط اونه
ضلع چهارم هم که تنشزدایی سیاسیه، هیچ سنخیتی با رژیم و سیاستهای اون که جنگافروزی و گسترش تروریسته نداره.
اما ضلع آخر تقویت تولیده که رژیم جای آبادی در اون باقی نگذاشته. بهاسم خصوصیسازی چوب حراج و غارت به سرمایههای مردم ایران زده.
نتیجه اینکه: مهار تورم نه در دستور کار رژیم قرار داره، نه طرح واقعی برای اون دران و تنها چیزی که نسیب مردم میشه. لفاظی و حرف پوچه که سرپوش گرانی و تورم افزاینده است.
لطفاً به اشتراک بگذارید:
خبرهای مرتبط
_350X197.webp)
