تناقضات آماری رژیم و نتایج حاصل از همین آمارها

وقتی آمار برای مردم ایران به گرانی و فقر بیشتر تبدیل می‌شود

گفتگو با دکتر محمد حسین تسوجی پروفسور مهندسی الکترونیک و عضو جامعه دانشمندان نیویورک عضو شورای ملی مقاومت ایران

اما بپردازیم به موضوع تورم در ایران. این روزها مرکز آمار رژیم یک آماری در مورد تورم می‌دهد، رسانه‌ها یک طور دیگر و بانک مرکزی هم به شکلی دیگر.

به‌عنوان مثال رسانه حکومتی دنیای اقتصاد نوشت: «آمارهای بانک مرکزی نشان می‌دهد رشد نقدینگی در پایان سال ۱۴۰۴ به ۵۳.۳درصد و رشد پایه پولی به ۶۱.۵درصد رسیده که از سال۱۳۵۳ تاکنون بی‌سابقه بوده است. هم‌چنین، بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، رشد اقتصادی در سال گذشته ۰.۲درصد و رشد اقتصادی بدون نفت منفی ۰.۳درصد ثبت شده است

فائزه پوزش: بر اساس آمارهای منتشر شده از سوی مرکز آمار ایران، رشد اقتصادی کشور در سال ۱۴۰۴ با احتساب نفت به ۰.۲درصد رسید. این در حالی است که رشد اقتصادی بدون احتساب نفت در همین دوره وارد محدوده منفی شده و رقمی معادل منفی ۰.۳ درصدی را به ثبت رساند. مرکز آمار، ارزش تولید ناخالص داخلی (GDP) به قیمت ثابت سال ۱۴۰۰ در سال ۱۴۰۴ به ۱۰۰،۴۹۲ هزار‌میلیارد ریال با احتساب نفت و ۷۵،۹۴۲ هزار‌میلیارد ریال بدون احتساب نفت رسید».

بالاخره در بررسی وضعیت اقتصادی باید حرف چه کسی را باور کنیم؟

در این قسمت از برنامه می‌خواهیم نگاهی به این موضوع بیاندازیم.

سؤال این است که بالاخره آمار کدام مرجع حکومتی در مورد کلان شاخصهای اقتصاد قابل اتکا هست؟

بر فرض که آن منبعی که کمترین میزان رشد نقدینگی و کمترین میزان تورم را می‌دهد آمارش درست باشد. از همین ارقام در مورد وضعیت اقتصادی مردم و چشم‌انداز آن چه می‌شود نتیجه گرفت؟