پیام باب بلکمن، کنفرانس در پارلمان انگلستان؛ حقوق‌بشر و تغییر دموکراتیک در ایران

پیام باب بلکمن نمایندهٔ پارلمان انگلستان از حزب محافظه‌کار، رئیس مشترک کمیته بریتانیایی برای آزادی ایران:

اقدامات شجاعانه کانون‌های شورشی نشان می‌دهد که میل به آزادی در سراسر ایران زنده، سازمان‌یافته و مقاوم باقی مانده است

انگلستان باید این واقعیت را به‌رسمیت بشناسد

آینده ایران باید مبتنی بر خواست اکثریت مردم ایران یعنی حاکمیت مردمی، کثرت‌گرایی و پاسخگویی دموکراتیک باشد نه بازگشت به نظام موروثی

اعتراضات و قیامهای سراسری سال‌های اخیر و نه فقط ماه‌های اخیر، نشان داده است که مردم ایران این رژیم را در تمامیت آن رد می‌کنند و خواهان تغییر دموکراتیک هستند. این واقعیت جدید امروز است و وضعیت به شرایط پیش از سال۲۰۱۶ یا پیش از سال۲۰۱۷ باز نخواهد گشت. به‌همین ترتیب، پس از شش ماه درگیری نظامی و دهه‌ها تعامل، دیده‌ایم که نه جنگ و نه مماشات، هیچ‌کدام راه‌حل پایداری برای بحران ایران ارائه نمی‌دهند. همان‌طور که شورای ملی مقاومت ایران مدت‌هاست استدلال می‌کند، مبارزه تعیین‌کننده نه بین تهران و غرب، بلکه بین مردم ایران و دیکتاتوری مذهبی بر سر آینده ایران است. از آنجا که رژیم هیچ‌گونه مشروعیت مردمی ندارد، برای حفظ قدرت خود باید به سرکوب، تروریسم و بی‌ثبات‌سازی منطقه تکیه کند. در نتیجه، مردم ایران و مقاومت سازمان‌یافته آن‌ها، نیروی اصلی برای تغییر دموکراتیک باقی می‌مانند. در واقع، اتکای فزاینده رژیم به سرکوب، نشان‌دهنده قدرت نیست، بلکه نشانه شکنندگی آن است.

گزارشهای عمیقاً نگران‌کننده‌ای وجود دارد که ایران ممکن است در حال آماده‌سازی موج دیگری از کشتار باشد. این موضوع باید هشداری برای کل جامعه بین‌المللی باشد. درس‌های دهه۱۹۸۰، به‌ویژه قتل‌عام۱۳۶۷ که در آن ۳۰هزار زندانی سیاسی اعدام شدند هرگز نباید فراموش شود. قربانیان شامل هزاران تن از هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران بودند و گزارشگر ویژه پیشین سازمان ملل در امور ایران، دکتر جاوید رحمان، نتیجه‌گیری کرد که جنبه‌هایی از آن جنایات می‌تواند مصداق نسل‌کشی باشد. ما باید آن‌را با نام واقعی‌اش خطاب کنیم. امروز، هیأت حقیقت‌یاب سازمان ملل نسبت به افزایش اعدام‌های مرتبط با افراد وابسته به سازمان مجاهدین خلق ایران و بازداشت شدگان اعتراضات اخیر علیه رژیم هشدار داده است. بسیاری از مقامات مرتبط با جنایات هولناک دهه۱۹۸۰ هنوز به‌نحوی در مناصب قدرت باقی مانده‌اند. آنها باید بدانند که مصونیت از مجازات تضمین‌شده نیست و حسابرسی را نمی‌توان تا ابد به‌تعویق انداخت. در عین‌حال، شجاعت مردم ایران هم‌چنان الهام‌بخش است.

به‌تازگی سازمان مجاهدین خلق ایران شصت و یکمین سالگرد تأسیس خود را گرامی داشت. کانون‌های شورشی آن، با وجود خطرات شخصی عظیم، فعالیت‌ها و بزرگداشت‌های عمومی را در شهرهای متعددی از جمله تهران سازماندهی کردند. اقدامات شجاعانه آنها نشان می‌دهد که میل به آزادی در سراسر ایران زنده، سازمان‌یافته و مقاوم باقی مانده است و امیدواریم این روند هم‌چنان ادامه یابد. انگلستان باید این واقعیت را به‌رسمیت بشناسد و سیاست خود را بر این اساس شکل دهد. اولین گام ضروری در این سیاست، حمایت این دولت از مردم ایران و به‌رسمیت‌شناختن حق آنها برای مقاومت در برابر سرکوب توسط سپاه پاسداران و کارزار برای تغییر دموکراتیک است. پس از این شناسایی، دولت ما باید شورای ملی مقاومت ایران را به‌عنوان مرجع موقت برای گذار دموکراتیک به‌رسمیت بشناسد و از برنامه ۱۰ماده‌ای مریم رجوی برای آینده ایران حمایت کند.

هم‌چنین نباید یک پروژه بازگشت به گذشته را با یک آلترناتیو دموکراتیک اشتباه بگیریم. حمایت رضا پهلوی از حملات نظامی خارجی، رفتار برخی از هوادارانش نسبت به سایر گروه‌های اپوزیسیون و ناکامی او در ارائه یک حسابرسی شفاف از سوءاستفاده‌های سلطنت سابق، همه پرسش‌های جدی را در مورد اعتبار دموکراتیک او ایجاد کرده است که این موضوع به‌ویژه در میان ایرانیان مطرح است. آینده ایران باید مبتنی بر خواست اکثریت مردم ایران، یعنی حاکمیت مردمی، کثرت‌گرایی و پاسخگویی دموکراتیک باشد، نه بازگشت به نظام موروثی. مردم ایران در پیگیری آن آینده، شجاعت فوق‌العاده‌ای از خود نشان داده‌اند. شورای ملی مقاومت ایران و سازمان مجاهدین خلق ایران در خط مقدم این مبارزه بوده‌اند. انگلستان باید در کنار آنها بایستد، نه تنها به این دلیل که این کار درست است، بلکه به این دلیل که مطمئن‌ترین مسیر به‌سوی یک ایران صلح‌آمیز، دموکراتیک و باثبات است.

به‌نمایندگی از باب (بلکمن)، از شما سپاسگزارم.