گزارش کنفرانس «نه به اعدام، آری به مقاومت» در شهرداری کونئو ایتالیا

چرا شهرداری کونئو خواستار توقف اعدام‌ها در ایران شد؟ پیام مریم رجوی و تأکید شخصیت‌های ایتالیایی بر مقاومت و حقوق بشر

«نه به اعدام، آری به مقاومت» موضوع کنفرانسی بود که با حضور شخصیت‌های سیاسی در شهرداری شهر تاریخی کونئو در ایتالیا مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

در این کنفرانس که با پیام آنلاین خانم مریم رجوی همراه بود، شماری از شخصیت‌های سیاسی سخنرانی کردند. از جمله این شخصیت‌ها می‌توان به پاتریزیا مناسارو، شهردار کونئو و عضو سنای ایتالیا از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸؛ کلائودیا کارلی، رئیس گروه حزب دموکرات در شهرداری کونئو؛ و سناتور روبرتو رامپی، عضو سنای ایتالیا از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲، اشاره کرد.

پیام مریم رجوی؛ چرا توقف اعدام‌ها باید به مطالبه‌ای بین‌المللی تبدیل شود؟

خانم مریم رجوی، رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت ایران، در سخنان خود گفت:

«وقتی اشرف، خانه مقاومت اعضای مجاهدین، در یک محاصره مرگبار بود، کونئو در کنارش ایستاد. در آن زمان، کونئو، شهر مقاومت، خود را شهر خواهر اشرف اعلام کرد.

از شروع جنگ در اسفندماه گذشته، آخوندها ده‌ها زندانی سیاسی، از جمله ۹ تن از اعضای مجاهدین، را اعدام کرده‌اند. آن‌ها ده‌ها تن از معترضان قیام دی را به‌دار کشیده‌اند. شمار بسیار بیشتری به اعدام محکوم شده و در انتظار اعدام هستند و هزاران نفر از معترضان در معرض محاکمه‌های به‌شدت ناعادلانه و احکام احتمالی اعدام قرار دارند.

اکنون امیدوارم دولت ایتالیا روابط خود با دیکتاتوری حاکم بر ایران را به توقف اعدام‌ها مشروط سازد. زمان آن است که ایتالیا و همه جهان مبارزه مردم ایران برای سرنگونی رژیم و نبرد جوانان شورشگر ما با سپاه پاسداران را به‌رسمیت بشناسند. از همه شما متشکرم.»

شهردار کونئو: چرا ارزش‌های مقاومت و آزادی همچنان اهمیت دارند؟

خانم پاتریزیا مناسارو، شهردار کونئو، در سخنان خود گفت:

«ارزش‌های مقاومت، ایستادگی و مبارزه در سرشت و هویت شهر کونئو و دیگر شهرهایی که امروز در اینجا نماینده دارند، در تاریخ و روح آن‌ها ریشه دوانده است؛ آرمان آزادی و دموکراسی که بازتابی از مشارکت دیرینه و تاریخچه پربار مقاومت در کشور ما در برابر تهاجم دیکتاتوری نازی‌ـ‌فاشیسم بوده است.

ما همواره در کنار این جنبش مقاومت خواهیم ماند. ما به همراهی و همبستگی خود ادامه می‌دهیم.»

کلائودیا کارلی و روبرتو رامپی: مسئولیت اروپا در برابر نقض حقوق بشر چیست؟

خانم کلائودیا کارلی، رئیس گروه حزب دموکرات در شهرداری کونئو، در سخنان خود گفت:

«به‌عنوان عضوی از شورای شهر، امشب بسیار خرسندم که در این مراسم حضور دارم؛ رویدادی که به همت شهرداری کونئو و با همکاری شاخه انجمن ملی پارتیزان‌های ایتالیا (ANPI) در کونئو برگزار شده است.

در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۴، شورای شهر کونئو با اجماع آرا تصمیم گرفت رأی دهد و در برابر آنچه در ایران می‌گذرد، در برابر سرکوب، خشونت، اعدام‌ها و نقض وخیم حقوق بشر، روی برنگرداند و بی‌تفاوت نماند. این اقدام را وظیفه خود می‌دانستیم؛ نه‌تنها از این رو که شهر ما به نام «شهر آزادی و مقاومت» شناخته می‌شود، بلکه دقیقاً به این دلیل که به‌عنوان مدیران شهری، وظیفه خود می‌دانیم با کسانی که امروز با نبردهایی هر دم دشوارتر روبه‌رو هستند، ابراز همبستگی کنیم.»

سناتور روبرتو رامپی نیز در سخنان خود گفت:

«من عضو سازمان انجمن ملی پارتیزان‌های ایتالیا هستم. ما همگی جزئی از یک جنبش و تشکل واحدیم و این قانون اساسی در ایتالیا به دست کسانی محقق شد که شجاعت مبارزه را داشتند.

امروز در ایران نیز زنان و مردان، جوانان و کهن‌سالانی هستند که دست به مبارزه زده‌اند. شماری از آنان در داخل کشور می‌رزمند و برخی دیگر امروز در میان ما حضور دارند؛ چرا که در تبعید و جامعه ایرانیان در خارج از کشور، بیش از ۴۰ سال است که پرچم مبارزه را برافراشته نگه داشته‌اند. این‌ها همان کسانی هستند که توانستند رژیم پیشین را سرنگون کنند، زیرا علیه رژیم شاه مبارزه کردند و توانستند در آن نبرد پیروز شوند.

توجه من به مسئله ایران همچنین از آن روست که در حوزه لغو مجازات اعدام و تعلیق آن فعالیت می‌کنم. ایران امروز کشوری است که بالاترین آمار اعدام را دارد و آن را به شکلی کاملاً علنی انجام می‌دهد.

بنابراین، باور دارم که ما باید در برابر تمام این فجایع دست به سازماندهی بزنیم و این امر را باید در برهه‌ای حساس به انجام رسانیم. زیرا مقاومت ایران، یعنی شورای ملی مقاومت، از دیرباز و در مقاطعی که هنوز این مباحث مطرح نبود، پیوسته تأکید کرده است که یگانه خواسته‌اش از اروپا و ایالات متحده این است که دست به مداخله نظامی خارجی نزنند؛ چرا که بارها تشریح کرده چنین اقدامی نتیجه معکوس خواهد داشت.

امروز، هرچند در موج نخست آن قرار نداریم و وارد فاز دوم شده‌ایم، اما همچنان شاهد تبعات وخیم یک مداخله نظامی هستیم که چه از منظر عینی و چه از حیث سیاسی، پیامدهایی فاجعه‌بار به بار آورده است.»