کنفرانس بینالمللی آنلاین با حضور گزارشگران کنونی و پیشین ملل متحد؛ دکتر لیلا سادات
۱۴۰۵/۶/۲۳
مشاور ویژه سابق دادستان دیوان کیفری بینالمللی: قتلعام ۶۷ و سرکوبهای کنونی مصداق جنایت علیه بشریت و بخشی از یک سیاست سازمانیافته است
متن سخنرانی لیلا سادات مشاور ویژه دادستان دیوان بینالمللی کیفری در زمینه جنایت علیه بشریت ۲۰۲۳-۲۰۱۲
بسیار سپاسگزارم. صبح، بعدازظهر و شب همگی شما بخیر، دوستان و همکاران گرامی.
شنوندگان گرامی، من بهمدت ۱۰سال بهعنوان مشاور ویژه دادستان دیوان کیفری بینالمللی در زمینه جنایات علیه بشریت خدمت کردم و همچنان به تلاشهای خود برای پیشبرد یک معاهده جدید در خصوص جنایات علیه بشریت ادامه میدهم. من جنایات علیه بشریت را بهمحض دیدن تشخیص میدهم. این جنایات عبارتند از حملات گسترده یا سازمانیافته علیه یک جمعیت غیر نظامی که در راستای سیاست یک دولت یا سازمان انجام میشود. همانطور که سخنرانان پیشین اشاره کردند، گزارشگر ویژه سازمان ملل، قتلعام سال۱۳۶۷ را مصداق جنایت علیه بشریت دانسته است. این قتلعام که پیامدهای آن همچنان تا به امروز احساس میشود، شامل قتل، شکنجه، دستگیری و بازداشت خودسرانه، آزار و اذیت بهدلایل سیاسی، جنسیتی و مذهبی، ناپدیدسازیهای قهری، جنایات مبتنی بر خشونتهای جنسی و جنسیتی و سایر اقدامات ضد بشری بوده است؛ از جمله خودداری از تحویل پیکرها به خانوادهها و ممانعت از اطلاع آنها از محل دفن یا حتی مکان مزار عزیزانشان و همچنین دیگر تعرضها به کرامت انسانی قربانیان. من تأکید میکنم که برای ارتکاب این جنایات، چه در دیوان کیفری بینالمللی و چه بر اساس حقوق بینالملل عرفی، هیچ قاعده مرور زمانی وجود ندارد؛ و در صورت شناسایی مرتکبان، میتوان آنها را امروز در دادگاههای ملی با استفاده از اصل صلاحیت قضایی جهانی یا سایر مبانی صلاحیت، محاکمه کرد. و شاید روزی، در صورت تغییر رژیم در ایران، بتوان آنها را به دیوان کیفری بینالمللی ارجاع داد یا حتی در ایران تحت یک حکومت جدید محاکمه کرد.
سیاستگذاری سازمانیافته رژیم ایران برای فرار از پاسخگویی و تداوم جنایات علیه بشریت
حبسهای مداوم، رفتارهای بیرحمانه و غیر انسانی، شکنجه، ناپدیدسازیها، آزار و اذیتهای جنسیتی و سیاسی، قتلهای فراقضایی، تعرض به کرامت انسانی و استفاده خودسرانه و ضد انسانی از مجازات اعدام علیه ایرانیان در حال حاضر، ادامه همان جنایات گذشته است؛ جنایاتی که بهدلیل فقدان کامل حسابرسی در قبال گذشته، تداوم یافته و منجر به آن شده است که مرتکبان، تقریباً بهطور کامل از مجازات مصونیت داشته باشند. حکومت کنونی ایران در نظرات ارائهشده خود به دبیرکل سازمان ملل درباره معاهده پیشنهادی جدید در زمینه جنایات علیه بشریت، خودِ مفهوم جنایات علیه بشریت را رد و تلاش کرده است خود را بهطور کامل از هرگونه پاسخگویی تحت این معاهده جدید مصون بدارد. حکومت ایران ماهیت آمره و غیرقابلانحراف جنایات علیه بشریت را به چالش کشیده است.
آنها تلاش کردهاند تا حق حاکمیت خود را برای آسیبرساندن به مردم در قلمرو سرزمینیشان افزایش بدهند. آنها سعی کردهاند تعاریف این جنایات را محدود کنند و جرمِ آزار و تعقیب را بهطور کامل حذف کنند؛ جرمی که خود بهطور انکارناپذیری مرتکب آن شدهاند.
آنها با تلاش برای حذف تعهد دولتها به عدم ارتکاب جنایات علیه بشریت در معاهده جدید، استدلال کردهاند که دولتها چنین تعهدی ندارند. آنها هرگونه اعمال صلاحیت قضایی جهانی برای این جنایات را انکار کرده و پیشنهاد دادهاند که امکان ارجاع پروندهها به دیوان بینالمللی دادگستری بیش از پیش محدود شود.
ضرورت ایجاد مکانیسم بینالمللی مستقل برای حسابرسی از رژیم ایران و پایان دادن به مصونیت جنایتکاران
در طول فرایندی که من شخصاً طی هفت سال گذشته در نیویورک ناظر آن بودهام، رژیم حاکم همواره نقش یک اخلالگر را ایفا کرده است؛ زیرا در موقعیت متناقض و دشواری قرار دارد که از یکسو در مقر سازمان ملل در نیویورک برای تدوین یک معاهده مذاکره میکند و از سوی دیگر همزمان مرتکب همین جنایات در داخل کشور میشود. حملات کنونی به معترضان، مخالفان، زنان و دختران، مردان و پسران و افزایش هولناک اجرای مجازات اعدام در شرایط فعلی، بخشی از یک الگو و رویه است که نشاندهنده چیزی است که ما آنرا عنصر سیاستگذاری در جنایات علیه بشریت مینامیم و ماهیت سازمانیافته و گسترده این جنایات را در حال حاضر اثبات میکند. حال چه باید کرد؟ همانطور که مارک الیس اشاره کرد، توسل به نیروی نظامی راه چاره نخواهد بود، بلکه عدالت بینالمللی در هر زمان و مکانی که بتوان آن را پیگیری کرد، ممکن است راهگشا باشد؛ هرچند باید اذعان کرد که مسیر پیش رو نه آسان است و نه سریع. من از فراخوان شما برای ایجاد یک مکانیسم بینالمللی مستقل بهمنظور حسابرسی، تقویت مکانیسم حقیقتیابِ موجود و استفاده از تمامی اهرمهای دیپلماتیک ممکن برای به چالشکشیدن مستمر و قاطعانه این رژیم در مجامع بینالمللی حمایت میکنم تا این حکومت همواره با شرمساری و محکومیت جامعه جهانی مواجه باشد. ارتکاب جنایات علیه بشریت در یک کشور، همواره با ارتکاب جنایات دیگر در آن کشور و علیه همسایگانش، از جمله فساد و سایر جرایم مالی همراه است و معمولاً با تجاوز نظامی، جنایات جنگی و حتی نسلکشی دنبال میشود. بههمین دلیل، کل جامعه بینالمللی و نه فقط بازماندگان و قربانیان ایرانی، منفعتی واقعی و عملی در متوقفکردن رژیم از ارتکاب این جنایات دارند و حتی موظف به کمک به پیشگیری و مجازات آنها هستند.
من تلاشهای شما را به یاد کسانی که در گذشته جان باختند و کسانی که امروز در حال رنجکشیدن هستند، تحسین میکنم و امیدوارم که بتوانیم با همکاری یکدیگر به این جنایات پایان بدهیم. من همبستگی خود را با شما و تلاشهایتان برای برقراری عدالت اعلام میکنم و از فرصتی که برای حضور در جمع شما در اختیارم گذاشتید، بسیار سپاسگزارم. متشکرم.
بیشتربدانیم:
پیام خانم مریم رجوی به کنفرانس دادخواهی قتلعام ۱۳۶۷ | سیمای آزادی
کنفرانس بینالمللی آنلاین با حضور گزارشگران ملل متحد، سخنرانی سفیر استیون رپ | سیمای آزادی
لطفاً به اشتراک بگذارید:
نظر و پیشنهاد شما
برای بهبود وبسایت سیمای آزادی، دیدگاه و پیشنهاد خود را با ما در میان بگذارید.
خبرهای مرتبط
