غارت تراستی‌ها و پشت‌پرده آن؛ چه کسانی نفت ایران را می‌فروشند و پولش کجا می‌رود؟
۱۴۰۵/۸/۵
از حسین شمخانی و پرونده‌های میلیارددلاری تا ۷۱ پرونده قضایی؛ چرا نام واسطه‌های نفتی پنهان می‌ماند و چه کسانی از این شبکه‌ها سود می‌برند؟
این روزها ماجرای غارتگری و سودجویی از فروش نفت و سایر صادرات کشورمان توسط کسانی که به‌اصطلاح «تراستی» گفته می‌شوند، مطرح شده است.
سابقه غارتگری‌های نظام آخوندی در اختلاس‌ها و سرقت‌ها نشان می‌دهد که ابتدا سر و صدای کشف پرونده یک مافیا یا چند مفسد اقتصادی بلند می‌شود و برخی عوامل فساد دستگیر می‌شوند؛ اما بعد، مانند بابک زنجانی، دوباره با ثروت‌های کلان مشغول تجارت جدید می‌شوند.
به نمونه‌هایی از ارقام غارت که این بار فاش شده است، نگاه کنید.
یاشار سلطانی می‌گوید:
«یه سؤال کاملاً ساده، شفاف و به‌حق: آقا، این افراد تو این سال‌ها چقدر نفت گرفتند؟ گل سرسبد کسایی که تو این همه سال نفت بردند، آقای حسین شمخانیه؛ هکتور، هکتور معروف. هشتصد میلیون دلار همیشه بدهکار بوده. شما هشتصد میلیون دلار همیشه تو جیبت باشه، هر جای دنیا بری آقایی می‌کنی.
آقای باوند، در دوره قبلی، مثلاً یک‌ونیم میلیارد دلار سر فروش نفت در ونزوئلا به کشور خسارت وارد کردند... سهم کل فروش نفت آقای حسین آقایاری یک و هشتادو پنج‌دهم درصد.
این‌ها ادعاهای خیلی بزرگیه. یاشار، داری با این عدد و رقم‌ها مطرح می‌کنی.»
او در ادامه درباره افراد و شبکه‌های فعال در این حوزه می‌گوید:
«آقای علی بایندوریان ۱۸۸ پارت گرفته. این‌ها اصلاً قابل پیگیری نیست. می‌دونی ما کم‌خور تو مملکت داریم؛ از چینی‌ها هم‌خور میاریم. سفره، سفره خیلی پرباریه. ویلیام یه شخصیت چینیه، ایرانی نیست. توی یه پارت، تو یه مرحله، بعد این توی چین کلاهبرداره. دولت چین دنبالشه. الانم خونه‌ش اماراته. توی امارات داره زندگی می‌کنه. بعد اومده گوش ما رو اینجا داره می‌بره.
همه این‌ها از اتاق تاریک‌ها و از اون پستوهایی میاد که این جوجه‌اطلاعاتی‌ها برای ما ایجاد کردند؛ یعنی فضا رو این‌قدر امنیتی و تاریک کردند که کسی نتونه در موردش سؤال کنه.
از سال ۱۹۹۶ تو میدان گازی شاه‌دنیز رفتیم سرمایه‌گذاری کردیم؛ همین آذربایجان بالای سر خودمون. ما ده درصد اونجا سهم داریم. بعد این گازه کجا می‌ره؟ یه خط لوله است که می‌ره گرجستان، بعد می‌ره ترکیه.
کشور رو درگیر مسائل جزئی کردند که این میلیارد دلار، میلیارد دلار خوردن و بردن‌ها توش دیده نشه.»
۷۱ پرونده برای تراستی‌ها؛ آیا این بار غارتگران پاسخ‌گو می‌شوند؟
جالب است که همان قوه قضاییه‌ای که بابک زنجانی‌ها و غارتگران پیشین را از مجازات رهانده است، از تشکیل ۷۱ پرونده برای تراستی‌ها خبر می‌دهد.
روزنامه دنیای اقتصاد در ۲۹ مهر ۱۴۰۵ نوشت:
«سخنگوی دستگاه قضا از تشکیل ۷۱ پرونده برای تراستی‌ها خبر داد. در این پرونده‌ها، ۱۵۰ شخص حقیقی و ۲۵ شخص حقوقی تحت تعقیب قرار دارند.»
یک نماینده مجلس آخوندی نیز در جریان دعواهای درونی نظام، به سازوکار قانونی مرتبط با این فعالیت‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید:
«ماده یازده می‌گوید که همه بایستی، اعم از دولتی و غیردولتی، اطلاعات دارایی‌ها و درآمدهای ارزی‌شون رو به بانک مرکزی بدن. اما آمده در ادامه، بین صادرکننده دولتی، یعنی وزارت نفت و شرکت نفت و نهادهای عمومی غیردولتی، با صادرکننده خرد تفاوت قائل شده.
اونجایی که صادرکننده دولتیه، صادرکننده نفته. تراستی تجاری و تراستی مالی درست شده و حالا اخبارش رو شما می‌شنوید. خود ما واقعاً سردرگمیم؛ یکی می‌گه پسر اونه، یکی می‌گه داماد اونه. این‌ها تو جامعه پر می‌شه. همه ماها مورد اتهام واقع می‌شیم. هیچ خبری هم داده نمی‌شه.
ولی یکی از مقامات دولت به من می‌گفت ۱۷ هزار صادرکننده یا تاجر معرفی شده‌اند به تعزیرات حکومتی؛ ۱۷ هزار تا! بیشترند. می‌گن سنگ رو بستیم، سگ رو رها کردیم.»
چرا اسامی تراستی‌ها نباید فاش شود؟
اما نکته قابل‌توجه این است که این بار، پشت‌پرده ماجرا در برابر چشمان مردم قرار دارد؛ تا جایی که خود عوامل این نظام می‌گویند نباید نام تراستی‌ها افشا شود.
سایت دیده‌بان ایران در ۲۱ مهر ۱۴۰۵ نوشت:
«سپه‌وند، سخنگوی کمیسیون انرژی مجلس، گفت: نباید اسامی تراستی‌ها لو برود، چون تحریم‌ها را دور می‌زنند. نباید سرشبکه دور زدن تحریم‌ها و فشارهای اقتصادی لو برود.»
مردم ایران به این نمایش‌ها می‌گویند: مدیریت غارت سرمایه‌های کشور به سبک آخوندهای خمینی‌صفت.
لطفاً به اشتراک بگذارید:
نظر و پیشنهاد شما
برای بهبود وب‌سایت سیمای آزادی، دیدگاه و پیشنهاد خود را با ما در میان بگذارید.
خبرهای مرتبط
